Category Archives: in mylife

ตอนนี้ตีสี่ครึ่ง ผมตื่นขึ้นมาจับบล็อกอีกครั้ง เพราะผมเองได้ฝันเห็นคนรักที่เลิกกันไปแล้ว แสดงว่าสมองผมเอง ยังสอนให้จดจำเธอคนนี้ นี่ละมั้งที่ผมเรียกว่ารักที่หายไป เธอไม่ใช่คนสวยมั้ง แม้หลังๆมานี่จะสะดุดแต่คนสวยแต่ผมก็ไม่ค่อยได้จำ ทำไมผมถึงจำภาพเธออยู่เสมอ ในความฝันผมมักจะมีรอยยิ้ม มีแต่เรื่องสนุกๆ น่าแปลกไม่มีเรื่องร้ายๆในความฝันสักทีที่ผมเจอมากับตัว หรือว่าสมองผมเพี้ยนไปแล้ว เลือกที่จะจำแต่ช่วงเวลาที่ดีๆ  เมื่อเราพบกันใหม่ๆ ผู้หญิงคนนี่้อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของ Redtor.com ก็ได้ สมัยก่อนผมเป็นผู้ชายไม่เอาไหน ปากกัดตีนถีบ เธอเล่าเรื่องของคนคนหนึ่ง ที่หาเงินได้เยอะ ดูเหมือนเธอจะชื่นชมเขามากทีเดียว ส่วนฉันสิไม่มีอะไรเลย  วันนี้ฉันเป็นคนเก่งแล้วหากเทียบกับคนนั้น ฉันหาเงินได้มากกว่าเขาหลายเท่าด้วยฉันไม่ได้หวังโอกาสอะไร แต่ถ้ามีเวลากลับมามองคนนี้บ้าง … ว่าเขาก็ทำได้ไม่น้อยหน้าใคร.. นี้แหละมั้งการลงโทษของการเอาชนะชะตาตัวเอง.. หนังหน้าอย่างฉันต้องจนตลอดชาติสินะ ตอนนี้ฉันมีอะไรมากกว่าเขา แต่ฉันไม่มีเธอ…. เท่านั้น แล้วฉันจะเอาความสำเร็จมาฝากใคร…

ล้าแบบไหน ไม่ใช่ใจล้า… วันนี้ฉันออกไปเจอดารามาด้วย ก็ฉันนะสิทำงานจนลืมกินข้าว หน้าตาอย่างแมน แต่ว่ามันจิ้มนิ้ลงบน BB ฉันเองก็รู้แล้วแหละว่ามันไม่แมน ตัว…อย่างควายหน้าตาก็ดี ดันไม่แมน ฉันกินเบียร์หมดสองขวดเลยเข้ามา เข้าเรื่องฉันล้าดีกว่า ฉันมองจอไม่ชัด แต่แปลกดีนะความตั้งใจของฉันดันไม่ลดน้อยลอง ฉันยังจำวันที่ขาย CD ได้สามแผ่นจาก amazon ฉันคาดหวังไว้มากตอนนั้น เดียวนี้แม้ฉันจะขายได้ร้อยๆ แผ่น ก็ยังมุ่งมั่นเหมือนเดิม ทำไมความแข็งแกร่งเยอะขนาดนั้นสร้างมาจากไหน จอห์น เรดเตอร์  การกดดันทุกรูปแบบไงเพื่อน เจอมาหรือยัง… ผู้คนมากมายสงสัยฉันเกี่ยวกับการ Deindex Redtor เพื่อนเอยถ้าเรามีหน้ากากร้อยอัน นายจะไปแคร์ทำไมเรื่องพวกนี้ ฉันจับคีย์บอร์ดคอมโครตร้อนเลย มือฉันนี้ร้อนไปหมดเลย ไม่น่าใช้ AMD เลย คอมแทบละลาย….

ใข้เวลาทั้งวันศึกษารูปแบบของการหาเงิน Amazon พยายามหารูปแบบที่ดีที่สุด ทั้งการ index และการจัดอันดับ ตั้งแต่เช้า จนป่านนี้ก็ปาเข้าไป 3 ทุ่มแล้ว เราไม่มีเรื่องที่ต้องกังวลเลย ตอนนี้หัวใจเป็นอิสระ มีแต่หัวมึนตึบๆ เท่านั้น ค้างเรื่องที่ redtor ตามเคย ให้คนอ่านได้รู้ว่าเจ้าของบล็อกไม่เคยยอมแพ้ และกำลังดูวนิดา อย่างสบายอารมณ์ ค้างเรื่องที่เขียนไว้ตามเคย หูฟัง มือพิมพ์ …. ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่าไม่ได้มีอาชีพเขียนบล็อกแต่มีอาชีพหาเงินออนไลน์นั่นเอง

ผมตั้งใจจะขับรถไปเถียงนาที่ถนนมีแต่ตม มันเป็นแค่พาหนะแค่นี้ อย่ามากระแดะว่าเป็นเก๋ง หรือว่าเป็นเกวียน… รู้ไหมว่าอะไรอยู่ข้างหน้าคุณ  มันคือละครเรื่องหนึ่งที่คุณกำลังอ่าน บล็อกนี้คนอ่านเป็นนักแสดง จอห์น เรดเตอร์เป็นผู้กำกับ มีหลายคนพยายามจะเข้ามาช่วยผมกำกับ เขียนเรื่องนี้สิ เขียนเรื่องเราสิ ผมบอกว่าไม่ใด้หรอก เดียวจะหลุดคอปเซปท์ เมื่อไหร่ที่คุณอ่าน แล้วรู้สึก โกรธ หมั่นใส้ เศร้า ซึ้ง นั่นแหละ….เข้าทางผู้กำกับที่ชื่อว่า จอห์น เรดเตอร์แหละ หลายคนกังวล ว่าฉันจะอ่านต่ออย่างไร ปล่อยให้ผู้กำกับเขาพาไปเถอะครับ … แกกำกับสนุกออก

ผมได้รับกระติกน้ำร้อน 1 ใบ พร้อมกับ กาแฟ น้ำตาล และครีมเทียม พร้อมด้วยแก้วกาแฟน่ารัก มาครบชุดเลย ผมรู้สึกเป็นของที่ผมใด้ใช้จริงๆ ตอนนี้ ตี 3 ครึ่ง ผมยังนอนไม่หลับกาแฟมันดีด ผมจะดีใจหรือเสียใจที่ได้รับกันแน่นี่… อาชีพอย่างเรา คงไม่ต้องการอะไรมากหรอกชิมิ… ดีกว่าซื้อร้องเท้าแตะให้ว่ามะ