เสาร์ ที่ 28 จะสิ้นเดือนก็ไม่สิ้น

วันนี้มีนัดกับเพื่อนเยอะเลยครับ เนื่องจากเงินเดือนออก เหมือนเด็กๆใหมละ

ผมเองเคยนัดกับคาโอริ ประมาณว่า สิ้นเดืิอนนี้เราไปกินอะไรกันใหม

เค้าตอบกลับมาทำไมต้อง สิ้นเดือน …

นั่นนะสิ ผมก็ไม่เข้าใจ แต่จริงๆแล้วผมรู้คำตอบอยู่แล้ว ก็กลางเดือนไม่มีเงินนะสิ 55

วันนี้ผมเองนั้น อยากทำหลายๆ อย่างผมจัดการเคลียร์ หนี้สินที่มี น้อยๆ แต่พองาม
จ่ายค่าห้อง และค่าอินเตอร์เน็ทไป แล้วผมยังเตรียมส่วนหนึ่งส่งกลับที่บ้าน
ผมยังเหลือเงินอีกเยอะ อือ มีเงินเดือนมันดีอย่างนี้นี่เอง

งานที่ บ. ก็ยังชุลมุน ทำไปเรื่อยๆ

ผมเองอยากพบใครบางคนในวันนี้ ใครที่ให้หันหน้าเพื่อที่จะยิ้มให้ แล้วบอกว่า “ไม่เจอกันนานเลยนะ

ตลอดเวลาที่จากกัน เธอไปไหนมา..
คำตอบอยู่ใกล้ๆนี่เอง แต่จอห์นเองต่างหากไม่กล้าเข้าไปหา…

แม้กระทั่งเริ่มคิดถึง น้ำตาก็เริ่ม.. จะไหลริน